Αίγυπτος: Ένα ταξίδι ανάμεσα στο χάος και το θαύμα

Του Μιλτιάδη Γκουζούρη
Η Αίγυπτος είναι μια χώρα που επισκέπτομαι συχνά, κυρίως για επαγγελματικούς λόγους. Στο πέρασμα των χρόνων, έχω αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση μαζί της, όχι μόνο εξαιτίας των συνεργασιών μου, αλλά και λόγω της μοναδικής ενέργειας που αποπνέει ο τόπος. Ένα είναι βέβαιο: οι Αιγύπτιοι είναι εξαιρετικοί επαγγελματικοί εταίροι – αξιόπιστοι, εργατικοί και με βαθιά κατανόηση των συνεργασιών σε βάθος χρόνου. Σε μια εποχή όπου η συνέπεια σπανίζει, εκείνοι την ενσαρκώνουν.

Ωστόσο, όσο συναρπαστικές και σταθερές κι αν είναι οι επαγγελματικές μου εμπειρίες, η γενική εικόνα της χώρας είναι γεμάτη αντιφάσεις. Κάθε φορά που φτάνω στο Κάιρο, με κατακλύζει η πολυκοσμία και ο αστικός θόρυβος, το άναρχο δίκτυο δρόμων και η αίσθηση ότι η καθημερινότητα κυλά χωρίς σαφές πλαίσιο. Κι όμως, μέσα σε αυτή την ακαταστασία, λειτουργούν σχέσεις, συμφωνίες, έργα.

Τα μνημεία της χώρας συνεχίζουν να με συγκλονίζουν κάθε φορά – Πυραμίδες, ναοί, στήλες και επιγραφές που μιλούν για έναν από τους αρχαιότερους και πιο προηγμένους πολιτισμούς του πλανήτη. Κι όμως, συχνά η φροντίδα που τους παρέχεται δεν ανταποκρίνεται στο μεγαλείο τους. Παρ’ όλα αυτά, στέκονται εκεί, περήφανα, σαν σιωπηλοί φρουροί της Ιστορίας.

Φεύγοντας, πάντα κουβαλάω μαζί μου ένα κράμα συναισθημάτων. Η Αίγυπτος δεν είναι εύκολη χώρα – αλλά είναι γνήσια. Και όσο με κρατούν οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις κοντά της, τόσο περισσότερο την εκτιμώ· για τους ανθρώπους της, τις δυνατότητές της, αλλά και για τη σπάνια ισορροπία ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν που καταφέρνει να διατηρεί, έστω και άνισα.